WAAR

Alleen de halve garen
spotten met het ware.

"Opgaan in het Ene..."
Zo sprak degene
die Het had doorleefd en doordacht
"...verleent de wereld zo een pracht
dat zelfs het alledaagse leven
door licht wordt omgeven
dat juist een alledaagse handeling
wordt vervuld van zin..."

Ik deed mijn best
maar dit is wat rest.
Kom er maar omheen
dat lukt er géén een.

Heeroom

't afscheid is nooit genomen
de dag des stervens nog niet gekomen
maar weerzien zullen we elkander niet

liever dan te laten gaan
het contact te laten bestaan
in herinnering en hart

liever dan te schrijven
de stilte van het zwijgen
't beeld onaangetast

van whiskey op de vroege morgen
en naasten in ongegronde zorgen
over de geneugden van het bestaan

van wijze woorden bij de thee
over het alledaagse leven met z'n twee
en een bulderende schaterlach

wat jij toch allemaal niet zag...

THUIS

Op een plek
waar je de stilte
nog kan horen,
waar de haan kraait
bij het ochtendgloren,
daar ben ik thuis.

Vandaar ben ik gekomen.
Ook daar zal ik weer gaan.

Voor onderweg
heb ik dit thuis
met me mee genomen,
opdat het niet
verloren
      zal gaan.

DRONKEN DANS

dronken dans ik door
doorheen de dagen
doorheen de tijd
dronken dans ik door

maar terwijl ik wil vergeten
is er iets dat blijft
ongenaakbaar en onraakbaar
mijn dronkenschap ten spijt

't is niet het dagelijks leven
de zorgen en het streven
't is niet de kater
de roes of het genot

toch is het niet iets om te vergeten
maar iets wat achter blijft
en zo dans ik alsmaar verder
mijn dronkenschap ten spijt

GEDACHTE

Ik ben
mijn dromen
en
mijn herinneringen
Ik ben
mijn bevestigen
en
mijn ontkennen
Maar bovenal
ben ik
bij jou

new

steadily
your body shapes
a fixed lost gaze
my eyes, now open
long for more than this

phoenix